Słownik pojęć

B/L (Bill of Landing) to morski list przewozowy, inaczej zwany konosamentem. Dokument ten potwierdza, że przewoźnik przyjął ładunek do transportu i zobowiązuje się dostarczyć go do określonego miejsca. Pełni jednocześnie rolę dowodu odbioru towaru, umowy przewozu oraz dokumentu własności, umożliwiając przekazanie praw do ładunku.

COO (Certificate of Origin) – to inaczej świadectwo pochodzenia. Jest to dokument potwierdzający kraj pochodzenia towaru.

ETA (ang. estimated time of arrival) to szacowany czas przybycia – przewidywana data dotarcia ładunku do miejsca docelowego.

ETA (ang. estimated time of arrival) to szacowany czas przybycia – przewidywana data dotarcia ładunku do miejsca docelowego.

EORI (ang. Economic Operators Registration and Identification) – to unikalny  numer nadawany podmiotom gospodarczym w Unii Europejskiej dokonującym operacji celnych.

Jeśli chcesz sprawdzić, czy masz nadany numer EORI możesz zrobić to tutaj.

Jeśli szukasz pomocy w uzyskaniu numeru EORI, skorzystaj z tej strony internetowej.

FCL  (ang. full container load) – to inaczej transport całokontenerowy. Oznacza to, że jeden klient wynajmuje cały kontener do przewozu swoich towarów.

Fumigacja palet – to proces dezynfekcji drewnianych palet poprzez poddanie ich obróbce termicznej (HT – Heat Treatment). Jest wymagana w międzynarodowym transporcie zgodnie ze standardem ISPM 15. Na fumigowanej (poddanej obróbce cieplnej) palecie musi znajdować się znak IPPC zgodny ze standardem ISPM 15.

Znak ten zawiera:

• symbol kłosa (logo IPPC),
• kod kraju (np. PL dla Polski),
• numer rejestracyjny producenta,
• skrót metody fumigacji – w przypadku obróbki cieplnej: HT (Heat Treatment).

Dzięki temu oznaczeniu paleta jest dopuszczona do międzynarodowego transportu.

Inconterms (ang. International Commercial Terms) – to zbiór handlowych reguł międzynarodowych, które określają, kto – sprzedawca czy kupujący – odpowiada za transport, ubezpieczenie i koszty dostawy towaru. Aktualnie Inconters 2020 stanowią 11 podstawowych zasad handlowych. Ich autorem jest Międzynarodowa Izba Handlowa

Dzięki nim obie strony dokładnie wiedzą, kto płaci za transport, kto zajmuje się odprawą celną oraz w którym miejscu towar „przechodzi” z odpowiedzialności sprzedawcy na kupującego. Mają one ułatwiać handel między kontrahentami z różnych państw, podlegającymi różnym porządkom prawnym.

Konosament, znany również jako Bill of Lading (B/L), to jeden z najważniejszych dokumentów w transporcie morskim. Pełni trzy kluczowe funkcje:

• potwierdza przyjęcie towaru na statek,
• stanowi dowód zawarcia umowy przewozu,
• pełni rolę dokumentu własności towaru – umożliwiając jego przeniesienie na innego odbiorcę.

W praktyce konosament wydawany jest przez armatora (przewoźnika morskiego) lub jego agenta po załadunku towaru na statek. Zawiera szczegółowe informacje o przesyłce, takie jak: dane nadawcy i odbiorcy, porty załadunku i rozładunku, rodzaj i ilość ładunku, numer kontenera oraz warunki przewozu.

Wyróżnia się m.in. konosament imienny, na zlecenie (to order) i na okaziciela. Szczególnie istotny jest konosament „na zlecenie”, który umożliwia sprzedaż towaru jeszcze w trakcie rejsu – dokument ten można przenieść na nowego nabywcę poprzez indos.

W handlu międzynarodowym konosament jest niezbędny do odebrania towaru z portu oraz do realizacji płatności, zwłaszcza w transakcjach z użyciem akredytywy.

Kod celny (HS Code) – to międzynarodowy kod systemu Harmonized System (HS) używany do klasyfikacji towarów w handlu międzynarodowym. Każdy produkt – od ubrań, przez elektronikę, aż po żywność – ma swój unikalny kod. Dzięki temu urzędy celne na całym świecie wiedzą dokładnie, jaki to towar i mogą naliczyć odpowiednie cło czy podatki.

LCL (ang. less than container load)– to inaczej transport drobnicowy, w którym mniejsze przesyłki od różnych nadawców są konsolidowane w zbiorczych kontenerach.

MSDS (ang. Material Safety Data Sheet) – to inaczej Karta Charakterystyki, czyli dokument zawierający szczegółowe informacje o potencjalnych zagrożeniach związanych z daną substancją chemiczną lub mieszaniną, a także dane fizykochemiczne i zalecenia dotyczące bezpiecznego użytkowania.

POL (ang. port of landing) – to określenie na port załadunku.

POD (ang. port of destination) – to określenie na port wyładunku.

TELEX Realease to elektroniczne zwolnienie konosamentu (Bill of Lading). Pozwala odbiorcy na odbiór ładunku bez potrzeby przedstawiania oryginalnego papierowego dokumentu. Armator przesyła upoważnienie do portu docelowego, co przyspiesza proces wydania towaru.

TT (ang. transit time) – to  czas tranzytu, okres potrzebny na transport ładunku z punktu nadania do miejsca docelowego, zwyczajowo podawany w relacji port – port.

Taryfa celna ISZTAR – to elektroniczna baza danych prowadzona przez Służbę Celno-Skarbową, która zawiera aktualne informacje o stawkach celnych, podatkach oraz innych należnościach związanych z importem i eksportem towarów.

W ISZTAR znajdziesz m.in.:

• klasyfikację towarów według kodów taryfy celnej (HS Code),

• obowiązujące stawki celne i podatkowe (np. VAT czy akcyza),

• informacje o środkach polityki handlowej (np. kontyngenty, ograniczenia, wymagane dokumenty).

System jest dostępny online i służy zarówno przedsiębiorcom, jak i osobom prywatnym, aby łatwo sprawdzić, jakie opłaty i formalności celne będą miały zastosowanie przy obrocie danym towarem.

THC (ang. Terminal Handling Charges) – to opłaty manipulacyjne pobierane przez terminale portowe za obsługę kontenerów. Obejmują takie czynności jak rozładunek i załadunek ze statku, przechowywanie w terminalu oraz przygotowanie do dalszego transportu.

WIORIN (Wojewódzki Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa) – to instytucja odpowiedzialna za kontrolę i nadzór nad jakością nasion, materiału roślinnego oraz ochroną roślin w Polsce, a także kontrolą przywozu opakowań drewnianych.